Poetka to osoba dojrzała, żyjąca jednak pełnią życia. Jej wiersze, pełne uroku, ciepła i kobiecości, pisane są językiem zrozumiałym dla każdego czytelnika. Jej pisarstwo jest odskocznią od codzienności, jednak nie jest przeniesieniem w jakiś inny, wyimaginowany, mało realny świat wyobraźni. Wręcz przeciwnie, wiersze poetki, to rozmowa z bliskimi, tymi prawdziwymi, krewnymi, a także z bliskimi jakimi są wszyscy ludzie. Poetka pragnie, aby jej poezja docierała bezpośrednio od ludzi dobrej woli. Nie boi się przyznać do swojej wiary, do obecności Boga w jej życiu. Dziękuję Ci Boże Dziękuję Ci, Boże, za dar miłości w sercu moim, która łagodzi myśli złe i wszelkie bóle goi. Jak to cudownie, Boże mój, z tą myślą się obudzić, że kocham kochać piękny świat i kocham kochać ludzi. To piękne, życiowe motto poetki, a tak naprawdę każdego z nas. Zapraszam do lektury tej ciepłej poezji Anny Klehr-Fałowskiej.
 blizej.jpg)
 neurologa.jpg)
